Posts tonen met het label Graphic novel. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Graphic novel. Alle posts tonen

zaterdag 23 augustus 2014

OSAMU TEZUKA 手塚治虫 – Meester van de Manga (Deel 2 - Latere carrière)


Tezuka bleef invloed uitoefenen en latere belangrijke werken van hem zijn Ode to Kirihito (きりひと讃Kirihito Sanka), MW (), Ayako  () en Message to Adolf (アドルフに告 Adorufu ni Tsugu).

Ode to Kirihito (きりひと讃 - 1970-71)
Het verhaal gaat over de jonge dokter Kirihito Osanai en zijn pogingen om een kuur te vinden tegen een vreemde ziekte die de slachtoffers vervormd zodat ze eruit zien als ‘hond-mensen’. In zijn zoektocht wordt hij zelf besmet door het virus en hij onderneemt een wilde odyssee rond de wereld om alsnog een oplossing te vinden. Hij stoot echter voortdurend op onbegrip, onwetendheid, vijandigheid en angst bij de mensen die hij ontmoet…
 

'Ode to Kirihito'
 
 
MW ( - 1976-1978)
MW is een snoeiharde thriller over de bankier Michio Yuki die een dubbel leven leidt. Naast zijn werk is hij ook nog verwikkeld in een aantal kidnappingen, waar hij zowel het slachtoffer als de afgeperste persoon vermoordt nadat hij het losgeld heeft opgestreken. Na zijn daden zoekt hij toevlucht bij de katholieke priester  Garai. De twee mannen delen een verleden. Ze waren, 15 jaar geleden, de enige overlevenden na een ramp met een gifgaslek op een militaire basis op een klein eiland dicht bij Okinawa. Michio heeft echter het gas MW ingeademd waardoor hij later ‘crimineel krankzinnig’ werd. De priester, gebonden aan zijn eed, besluit Michio niet aan de politie uit te leveren. Zijn stilzwijgen wordt echter zwaar op de proef gesteld als Michio steeds meer gruwelijke moorden pleegt en er een groeiend plezier aan beleeft.
 
'MW'
 
 
Ayako (- 1972-73)
Centraal in het verhaal staat de aartsconservatieve familie Tenge, met aan het hoofd de chagrijnige patriarch Sakuemon. Dagelijks ergert hij zich aan de teloorgang van de traditionele Japanse normen en waarden, aan het Amerikaanse gezag tijdens de bezetting na WWII en vooral aan de hervormingen die onder druk van dit bestuur worden doorgevoerd. Sakuemon vindt alleen troost bij Ayako, zijn oogappel, die door verschillende familieleden seksueel wordt misbruikt. Uit angst voor onthulling besluit een familielid Ayako op te sluiten in een kelder, waar ze het grootste deel van haar tienerjaren doorbrengt. Ze ontsnapt uit de kelder en blijkt in geen enkel opzicht opgewassen tegen de dagelijkse werkelijkheid…
 
'Ayako'
 
Message to Adolf (アドルフに告 - 1983-85)
Het verhaal speelt zich af voor de Tweede Wereldoorlog en vertelt over drie mannen met dezelfde voornaam: Adolf. De eerste is Adolf Kamil, een Jood die in Japan woont; zijn vriend, Adolf Kaufmann, zoon van een Duits consul en een Japanse moeder en Adolf Hitler. Adolf Kaufmann vindt toevallig geheime documenten waarin bewijzen staan dat Adolf Hitler Joodse roots heeft. Een ingewikkeld net van intriges ontvouwt zich en de levens van de drie Adolfs beginnen zich te verwikkelen…
 

'Message to Adolf'
 
Deze werken kunnen allen ondergebracht worden bij de moderne stripromans. De manga’s zijn volgens mij een schoolvoorbeeld van Tezuka’s ongeëvenaarde stijl. Complexe, volwassen verhalen over familiewaarden, verraad, politiek, oorlog, geweld, waar heikele onderwerpen als rassenhaat, antisemitisme of incest niet worden geschuwd.
De tekenstijl is zo typisch dat je ze met de ogen dicht kunt herkennen. Aan de ene kant de directe, bijna eenvoudige klare lijn en de strakke, ultra realistische decors. Aan de andere de bijzonder rijke, super gedetailleerde, aan de Japanse houtsnijkunst verwante invullingen.
Dit alles wordt gepresenteerd in een zeer onconventionele stijl die veel meer aan film doet denken dan aan een stripverhaal.
 

Overlijden
Het bericht van Osamu Tezuka’s dood verscheen slechts vluchtig in enkele kranten buiten Japan. In eigen land werd hij echter als een heilige berouwd. Zijn overlijden aan maagkanker op 9 februari 1989, verraste de Japanners meer dan die van Keizer Showa een aantal weken ervoor. De jongere generatie treurde om zijn dood en in de media verschenen talloze biografieën over zijn leven. Zijn reputatie als een van de meest productieve en getalenteerde naoorlogse mangaka groeide explosief. Tezuka schreef en tekende een record van ongeveer 150.000 pagina’s voor 600 manga’s en 60 geanimeerde werken, essays, lezingen en filmrecensies. Hij is houder van ontelbare prestigieuze prijzen en awards en in 1994 werd het ‘Osamu Tezuka Manga Museum’ geopend in Takarazuka.
 
Besluit
Westerse bezoekers aan Japan vinden het vaak moeilijk te begrijpen waarom Japanners zo verzot zijn op manga. Zeker als ze zien dat volwassen mannen en vrouwen op de trein van en naar het werk compleet verdiept in hun wekelijkse vervolgstrips zitten lezen. Het antwoord op deze vraag is: Japan had Osuma Tezuka, de rest van de wereld niet…
Tezuka heeft manga echter wel populair gemaakt in de westerse wereld, maar ondanks een trouwe schare fans en liefhebbers blijft het toch een niche publiek. Getuige hiervan is dat onlangs de allerlaatste manga is verschenen in een Nederlandse vertaling omdat de afnamemarkt gewoon te klein is. Gelukkig zijn er de vele (en uitstekende) Engelse vertalingen die ons toelaten de unieke wereld van het Japanse beeldverhaal te blijven ontdekken
 
Osamu Tezuka
 

vrijdag 15 augustus 2014

OSAMU TEZUKA 手塚治虫 – Meester van de Manga (Deel 1 - De vroege jaren)

Manga

Manga 漫画 is de Japanse equivalent van het stripverhaal en heeft de term ontleend aan een in 1814 uitgegeven boek van de houtsnedekunstenaar Katsushika Hokusai: Hokusai Manga . Het is een boek dat een grote verscheidenheid beelden weergeeft uit het dagelijkse leven in het Japan van de 19e eeuw. 
Een striptekenaar van manga wordt mangaka genoemd en heeft in Japan een ‘superster’ status. Japan heeft meer vrouwelijke striptekenaars dan Europa of Amerika. Binnen de Japanse cultuur heeft manga een belangrijkere positie dan strips binnen de westerse cultuur. Manga wordt gerespecteerd als een kunstvorm en als een vorm van populaire literatuur.
De grote grondlegger van de hedendaagse manga is Osamu Tezuka


Katsushika Hokusai – ‘The great wave of Kanagawa’

Osamu Tezuka 手塚治

Vroege jaren

Osamu Tezuka werd geboren in Toyonaka, Osaka, op 3 november 1928, maar groeide op in het nabijgelegen stadje Takarazuka. Zijn ouders waren progressief en maakten deel uit van de hogere middenklasse, met een grote belangstelling voor kunst. Zijn moeder hield van drama en zijn vader van film (twee zeer belangrijke factoren die we in bijna al zijn werk terugvinden…). Als kind tekende Tezuka veel en hij toonde een opmerkelijk talent.

Tijdens zijn jeugd was hij getuige van de militarisering en de steeds belangrijker wordende rol van propaganda in Japan. Hij ondervond de gevolgen van de Tweede Wereldoorlog aan den lijve toen hij als tiener getuige was van de Amerikaanse luchtaanval op het Kyobashi Station in Osaka op 14 augustus 1945. De aanval kostte het leven aan 710 mensen. Dit bewoog hem ertoe vrede en respect voor alle levende wezens te verkondigen.

Disney strips en tekenfilms werden gedistribueerd in Japanse boekhandels en cinema’s tijdens de geallieerde bezetting tussen 1945 en 1952. Beïnvloed door tekenaars uit de Disney-stal en de soepele, 'grote kinderogen'-stijl van Amerikaanse tekenfilms als Betty Boop, kregen zijn karakters vaak ook deze fysieke ‘kinderhoofd-trekken’ mee.

Vroege carrière

In 1946 debuteerde Tezuka als mangaka met Ma-chan no Nikki (マァチャンの日記), een eenvoudige Yonkoma (een 4-plaatjes gag) die dagelijks in de krant verscheen.



‘Ma-chan no Nikki’
Zijn innovatieve technieken waren toen al aanwezig: de panelen waren als een film, die actiedetails toonden met technieken zoals slow motion en het snel inzoomen naar close-ups. Dit soort visuele dynamiek werd alom overgenomen door latere mangaka.

Populariteit

In 1952 begon Tezuka aan Jungle Taitei (ジャングル大Janguru Taitei), een manga over dieren in Afrika die leren om samen te leven. Een jaar later begon hij aan Astro Boy(鉄腕アトTetsuwan Atom), een verhaal over een robotkind dat vecht voor de vrede (Tezuka werd hierbij beïnvloed door Pinokkio en Superman). Deze werden snel klassiekers en behoren tot op heden tot zijn meest geliefde werk.



‘Jungle Taitei’
'Atom Boy'
Volwassen manga

In 1954 begon Tezuka zijn belangrijkste werk, Feniks (火の  Hin o Tori), te tekenen. Het is Tezuka’s meest intellectueel uitdagende werk. De zoektocht van de mens door de eeuwen heen naar de mythologische feniks en naar onsterfelijkheid wordt gebruikt als kader voor de analyse van de zin van het leven. Feniks maakte deel uit van de stijl Gekika (manga voor volwassenen) die in het midden van de jaren 50 verscheen. Zelf noemde Tezuka Feniks zijn levenswerk.


Feniks’ (Hi no Tori)

 Wordt vervolgd...


dinsdag 5 juni 2012

Graphic novel - H.P.Lovecraft-Het Onzienbare en andere verhalen


H.P. Lovecraft leeft! De Amerikaanse godfather van de moderne horrorliteratuur is alom tegenwoordig. Jammer genoeg moeten wij in klein Belgenland meestal toch nog gaan zoeken in de Engelstalige wereld, waar het aanbod, laten we zeggen, fenomenaal is. Daar komt vanaf nu echter verandering in!

"Het Onzienbare en andere verhalen" is, voor zover mij bekend, de allereerste graphic novel met verhalen van Lovecraft in het Nederlands. De verhalen werden bewerkt en geïllustreerd door de Nederlander Erik Kriek.


Meestal zijn stripversies van literaire klassiekers niet zo interessant omdat de tekenaar zich veelal beperkt tot 'in prentjes zetten' van het werk. Dit is echter bij Erik Kriek hele andere koek!


Eerst en vooral slaagt de artiest erin om de verhalen op eigen(wijze) manier om te toveren tot grafische pareltjes (uiteraard in zwart-wit) en slaagt er ook nog in om de toch al niet gemakkelijke taal van Lovecraft op een zeer goede manier naar het Nederlands te transformeren.

De tekenstijl doet denken aan de oude Amerikaanse comics uit de jaren 30, wat dan weer prima aanleunt bij het tijdsbeeld waarin de verhalen zich afspelen. Kriek heeft een voorliefde voor zeer gedetailleerd werk met prachtig uitgewerkte en contrastrijke schaduwpartijen. Hij slaagt er ook in om het suggestieve, wat Lovecrafts grote troef was, te vertalen met de tekenpen.





















Het boek is een erg mooie uitgave, hardcover met zwaar papier. Op een dikke honderd pagina's krijgen we vijf van Lovecrafts beste verhalen: De buitenstaander (The outsider), De kleur uit de ruimte (The colour out of space), Dagon, Het onzienbare (From beyond) en als laatste het lange verhaal Schaduwen boven Innsmouth (Shadows over Innsmouth), één van mijn persoonlijke favorieten.


Erik Kriek is er overtuigend in geslaagd om de verhalen van Lovecraft tot leven te wekken. Het boek is absoluut aan te raden voor mensen die kennis willen maken met de schrijver en onmisbaar voor diegenen die Lovecraft koesteren!
Te koop in de betere stripwinkel...

Mijn score: 9/10


donderdag 25 augustus 2011

The Walking Dead

Zombies zijn in! Hoe je het draait of keert, je vindt ze in films, games en nu ook in graphic novels.
The Walking Dead is een zwart-wit graphic novelreeks, gestart in 2003 en ontworpen door schrijver Robert Kirkman en tekenaar Tony Moore, later opgevolgd door Charlie Adlard.


Het verhaal gaat over Rick Grimes - een politieagent uit een klein stadje ergens in Kentucky - , zijn familie en een kleine groep mensen die trachten te overleven in een apocalyptische wereld die overspoeld wordt door zombies.

Dit is dus een "survival-horror" verhaal, maar daar waar in vooral de films en zeker de games de nadruk ligt op de visuele horror, wordt in The Walking Dead vooral de psychische terreur grondig uitgediept.  De vraag die hier gesteld wordt is hoe ver een mens kan gaan, tot welke gruwelen hij bereid is en welke offers hij kan of moet maken om te kunnen overleven. De morele grenzen worden dus voortdurend afgetast èn verschoven. Het zijn niet de willoze, bloeddorstige zombies die de monsters zijn, maar veelal de overlevenden zelf, die tot alles in staat zijn om hun eigen vel te redden. Af en toe moet je wel over een behoorlijk sterke maag beschikken... het gaat hier tenslotte nog altijd over een horrorverhaal...


De tekenstijl is direct en rauw, in superieur zwart-witte contrasten. Het taalgebruik (zeker in de originele Engelstalige versie) is even onverbloemd en rauw als de personages.
De reeks bestaat voorlopig uit veertien boeken, elk boek telt 150 bladzijden.














The Walking Dead is momenteel (wat mij betreft althans) het beste graphic novel vervolgverhaal voor een volwassen (en veeleisend) publiek. Het scenario is ijzersterk, een voortdurende adrenalinestoot, met schokkende wendingen en cliffhangers...  Kortom, een reeks die nog een hele tijd mag doorgaan.

Ondertussen is er een TV-reeks gemaakt waarvan seizoen 1 al op DVD te verkrijgen is en seizoen 2 in Amerika in oktober in premiere gaat.



dinsdag 17 mei 2011

Bone

De graphic novel die ik ga bespreken is meteen een van mijn absolute favorieten. Als liefhebber van fantasy had ik aan Bone een flinke kluif ;-)


Bone werd geschreven en getekend door de Amerikaan Jeff Smith tussen 1991 en 2004 en werd oorspronkelijk, in zwart-wit, uitgegeven in negen delen. Later werd er één volume van gemaakt: een turf van maar liefst 1320 blz. Ondertussen zijn de delen afzonderlijk verkrijgbaar in het Nederlands én in kleur.
Het verhaal gaat over drie neven, de zeer gewiekste oplichter Phoney, de sigaarrokende stuntel Smiley en de allemansvriend  Fone Bone. Nadat ze uit hun thuisstad Boneville zijn gegooid wegens gesjoemel met de burgemeesterverkiezingen, zoeken ze een weg door de woestijn.

Ze raken elkaar kwijt nadat ze zijn overvallen door een enorme zwerm sprinkhanen. We volgen hun aparte verhalen tot ze weer hereningd worden in een klein, idilisch dorpje Barrelhaven.

Daar begint voor hen echter een fantastische queeste (de Lord of the Rings is nooit veraf) met de meest "kleurrijke" figuren die ooit een fantasywereld hebben bevolkt: Thorn, het mysterieuze meisje met een nog mysterieuzer bestemming, haar prettig gestoorde grootmoeder die gek is op koeienraces, de grote, rode, kettingrokende draak en zijn beste vriend, een bladluis, de vraatzuchtige rat-creaturen die op de Bones jagen om hen op te eten, maar waar er eentje bij is die toch quiche verkiest...zijn maar enkele voorbeelden van de tientallen figuren die Fone, Smiley en Phoney ontmoeten.


Bone is fantastisch! Ondanks de 1320 blz leest het boek als een trein. Het gebeurt zelden dat ik echt hardop lach met een boek maar met Bone was dat voortdurend het geval.
De tekenstijl is zeer dedetailleerd, met schitterend zwart-wit contrast. De teksten vlot, spannend, leuk, compleet maf of dolkomisch. Ik kan echt geen zwakke punten vinden, behalve misschien dat het boek zelf niet zo gemakkelijk in de hand ligt... maar dat is muggeziften. Absolute aanrader, voor zowel zonnige vakantiedagen als regenachtige winterdagen...


Nog één klein statistiekje: Het één-volume boek (de turf dus) is door Time opgenomen in de 10 beste Engelstalige graphic novels ooit.



zaterdag 7 mei 2011

De 'graphic novel' - Inleiding

De graphic novel, of beeld/striproman, is een stripverhaal dat uitgegeven wordt in boekvorm, meestal in verschillende op elkaar volgende delen. De verhaallijnen zijn uitgebreid, ingewikkeld en gewoonlijk bedoeld voor een volwassen publiek.



De strip wordt meestal nog ervaren als inferieure lectuur. De graphic novel echter heeft dikwijls wel de status van een hoogwaardige en gewaardeerde kunstvorm
'Maus' (Art Spiegelman), een verhaal dat gaat over de holocaust, werd bekroond met de Pulizer prijs.






 Alan Moore's
'Watchmen',
 een bekroonde tragedie over superhelden met zeer menselijke tekortkomingen, staat als beeldroman in Time's 100 beste Engelstalige romans.












De onderwerpen zijn zeer uiteenlopend: van de gruwelen van de atoombom ('Hiroshima' van Keiji Nakazawa),


humoristische fantasy ('Bone' van Jeff Smith),



tot apocalyptische survival horror ('The Walking Dead' van Robert Kirkman)


Steeds meer worden zowel de grafische als de verhalende kwaliteit van de graphic novel beschouwd als een volwaardige kunstvorm.