Peter Pan - The musical

Zaterdagavond, om acht uur gingen de gordijnen van de bomvolle Brugse Stadsschouwburg open en het publiek werd meegevoerd met een twee-en een half durend spektakel, zelden gezien op de Vlaamse planken. Het gloednieuwe gezelschap KotéKoer debuteerde afgelopen weekend met de première voor het vasteland van Stiles&Drewe's "Peter Pan". De heren Stiles&Drewe zijn momenteel de top in het Engelse musicalmilieu.

Het klassieke verhaal van 'de jongen die niet wilde opgroeien' werd vertolk door een razend enthousiaste en talentvolle cast, tegen een oogverblindend decor. Vliegende acteurs, een schitterende choreografie, loepzuivere zang, een live orkest, humor, drama en massagevechten die helemaal niet zouden misstaan in de lekker ouderwetse 'swashbuckler' piratenfilms... dit was een musical van een zeldzaam hoog niveau. Anthony Drewe, die die avond in de zaal aanwezig was stak na de voorstelling zijn bewondering dan ook niet onder stoelen of banken.

Peter Pan was duidelijk een "labour of love", waar gedurende twee jaar mensen met liefde voor het vak hebben aan gewerkt. Acteurs, muzikanten, decorbouwers, kostuummakers, licht, klank, choreografie, grime, vocale leiding, uitspraak... gewoon te veel om op te noemen. Ik ben dan ook niet weinig trots op zus Ann, die de regie in handen nam. Ik heb hier en daar opgevangen dat ze zich wel eens als een 'Kapitein Haak' durfde te gedragen op de planken ... :-)

Ikzelf ben blij dat ik mocht meewerken aan het hele project als onderdeel van het 'artwork'. Ik ben dan ook trots dat ik een klein stukje kon bijdragen in een geheel dat vijf keer een uitverkochte zaal met een gelukzalige smile van oor tot oor naar huis stuurde.

Minimalisme in olie

Dit schilderijtje heeft het afgelopen academiejaar het meeste stof doen opwaaien. Ik ben tot dit (voor mij ongebruikelijke) resultaat gekomen vooral onder begeleiding van leraar Bart, die mij er steeds op drukte om "los te laten". Om heel eerlijk te zijn vond ik er in het begin niets aan, maar zowel de manier van schilderen en het uiteindelijke resultaat kregen vat op mij... zo veel dat ik het eigenlijk wel een leuk werkje vind.

Station - Olie op doek 70 x 50

De meningen zijn nooit zo verdeeld geweest over een schilderij. De echtgenote vindt het - op zijn zachtst uitgedrukt - nog altijd een "kindjesschilderij", terwijl leraar Bart het mijn beste werk vond van het academiejaar, of in zijn woorden: eerlijk, fris en "goed geschilderd". Hij koos het dan ook persoonlijk voor de tentoonstelling op het einde van het jaar.

De meningen gaan van "ik vind er niets aan", of "mmmmm...tja" tot "ik vind dat wel mooi". In ieder geval... het wekt emoties, goeie en minder goeie... wat kan een kunstenaar eigenlijk meer wensen :-)

Mijn gallerij kun je bezoeken op http://www.kunstforum.be/artiest/marcvankerschaver/gallery

The Walking Dead

Zombies zijn in! Hoe je het draait of keert, je vindt ze in films, games en nu ook in graphic novels.

The Walking Dead is een zwart-wit graphic novelreeks, gestart in 2003 en ontworpen door schrijver Robert Kirkman en tekenaar Tony Moore, later opgevolgd door Charlie Adlard.

Het verhaal gaat over Rick Grimes - een politieagent uit een klein stadje ergens in Kentucky - , zijn familie en een kleine groep mensen die trachten te overleven in een apocalyptische wereld die overspoeld wordt door zombies.

Dit is dus een "survival-horror" verhaal, maar daar waar in vooral de films en zeker de games de nadruk ligt op de visuele horror, wordt in The Walking Dead vooral de psychische terreur grondig uitgediept.  De vraag die hier gesteld wordt is hoe ver een mens kan gaan, tot welke gruwelen hij bereid is en welke offers hij kan of moet maken om te kunnen overleven. De morele grenzen worden dus voortdurend afgetast èn verschoven. Het zijn niet de willoze, bloeddorstige zombies die de monsters zijn, maar veelal de overlevenden zelf, die tot alles in staat zijn om hun eigen vel te redden. Af en toe moet je wel over een behoorlijk sterke maag beschikken... het gaat hier tenslotte nog altijd over een horrorverhaal...

De tekenstijl is direct en rauw, in superieur zwart-witte contrasten. Het taalgebruik (zeker in de originele Engelstalige versie) is even onverbloemd en rauw als de personages.

De reeks bestaat voorlopig uit veertien boeken, elk boek telt 150 bladzijden.

The Walking Dead is momenteel (wat mij betreft althans) het beste graphic novel vervolgverhaal voor een volwassen (en veeleisend) publiek. Het scenario is ijzersterk, een voortdurende adrenalinestoot, met schokkende wendingen en cliffhangers...  Kortom, een reeks die nog een hele tijd mag doorgaan.

Ondertussen is er een TV-reeks gemaakt waarvan seizoen 1 al op DVD te verkrijgen is en seizoen 2 in Amerika in oktober in premiere gaat.

Peter Pan - The Lost Boys

Het is zo ver! Het laatste decor voor de Peter Pan Musical is een feit en... meteen het 'apartste' van alle decors... Deze keer mocht ik volledig abstract én uit de bol gaan.

Meteen greep ik naar de technieken van één van mijn absolute favorieten: Jackson Pollock, ook wel gekend als 'Jack the Dripper', de eerste kunstenaar die eind jaren '40, begin jaren '50 van de vorige eeuw zijn doeken op de grond legde en, zoals mijn echtgenote nogal eens lachend durft zeggen, met verf ging smijten, of zoals ik het liever noem: het 'action painting' uitvond.

Het resultaat zijn twee erg levendige, kleurige, explosieve doeken waaraan ik enorm veel plezier aan heb beleefd. Ik hoop dat ik Jack een beetje recht heb gedaan.

Ik ben erg benieuwd hoe de doeken er uiteindelijk zullen uitzien in het gehele decor. Afspraak 10 september :-)

Peter Pan - Doodskoprots-Part 2

Decor 3 - De Doodskoprots - is af! Ik kan alleen maar zeggen dat dit (de twee doeken samen) zonder enige twijfel het grootste 'schilderij' is dat ik ooit heb gemaakt... :-). Alles is meteen met verf op doek gezet, laag op laag. Het was ook een zware klus want ik moest om de haverklap op en af de ladder om alles van op een afstandje te kunnen bekijken :-)
Al bij al was dit toch het plezantste decor om te doen.

Nog één decor te gaan...

Peter Pan - Doodskoprots-Part 1

Voor de Doodskoprots moet ik twee maal de zijkant van de rots schilderen. Het water van de zee moet tegen de rots beuken. Voor dit decor heb ik een totaal andere aanpak gekozen. Geen potlood meer (behalve voor de horizon te markeren) maar meteen verf op doek.

 

Als alles goed gaat (en gelukkig ging het ook goed) heeft deze methode het enorme voordeel dat "het vooruit gaat". In amper twee (volle) dagen was het volledige doek af. Het is een enorm prettige manier van werken (ook al blijven de doeken groot!) en het geeft de vrijheid om veel  te improviseren.

Het tweede luik wordt iets anders, maar ik moet nog uitzoeken wat :-) . Wordt vervolgd.

Nog even ter info

Peter Pan

op 9-10-11 september in de stadsschouwburg te Brugge
9-9 : 20.00 u

10-9 : 15.00 u en 20.00 u
11-9 : 15.00 u en 19.30 u
kaartjes http://www.peter-pan.be/

Peter Pan - Het piratenschip

Carte blanche krijgen bij een opdracht heeft vele voordelen... maar echter ook nadelen. Hoewel, het is een prima gelegenheid om de creativiteit eens serieus aan te zwengelen. Het tweede decor voor Peter Pan moest dus "een stuk interieur van een piratenschip" worden.
Bij schip denk ik onmiddellijk aan patrijspoorten... ik heb iets met patrijspoorten. Dus heb ik de truc voor het tekenen van de cirkel toegepast die al bestaat van voor het wiel.

Hetzelfde principe werd ook voor deze doeken toegepast. Meten, alles in potlood, dan in de verf. Doek tegen de muur, grondlaag... en dan het echte schilderwerk.












Grootste uitdaging bij deze doeken was de illusie van hout. Eigenaardig genoeg kreeg ik een prima resultaat door drie verschillende bruintinten met zwart te mengen en alles voldoende te verdunnen met water. Dit is het resultaat.

Halverwege! Nog twee decors te gaan. Dit worden pas 'echte' uitdagingen. Ik denk eerst nog een paar daagjes te brainstormen, om me dan weer een aantal dagen 'op te sluiten' in m'n atelier :-)