Cthulhu in a bottle

The Great Old One and his minions are everywhere...

The Kraken - Black Spiced Rum - Cthulhu himself...? :-)

Peat Monster - Blended Malt Scotch Wisky - Deep One...? ;-)

Whiskydegustatie met Bob "Whisky Buff" Minnekeer (Zingem)

Gisteravond, ten 'Huize Bavo', Zingem, zat ik rond de tafel met een vijfentwintigtal enthousiaste proevers voor een avondje whiskydegustatie met niemand minder dan Bob Minnekeer. De olijke Gentenaar is niet alleen dé grootste whiskykenner van Belgie, maar behoort tot de top 10 van de wereld. Ik was dus heel nieuwsgierig.

 

De avond werd ingeleid met Schotse, traditionele doedelzakmuziek, gespeeld door Bob zelf en zijn assistente Ann. Na een korte en grappige inleiding kon het proeven beginnen.

De zes glaasjes voor ons werden één voor één gevuld, telkens begeleid door sappige verhaaltjes, culinaire weetjes en grappige anekdotes. De sfeer was onmiddellijk optimaal en we werden vergast op een zowel leerzame als grappige, maar vooral smakelijke reis. Bob was zo goed op dreef dat hij meteen als uitsmijter er een zevende glaasje liet bijzetten en ons trakteerde met een schitterende afsluiter.

 

 

De single malts die werden geserveerd waren stuk voor stuk juweeltjes. Als starter kregen we de Ierse 'Redbrest 12', om daarna over te schakelen op puur Schotse whisky's: de 'Ben Nevis 16', Auchentoshan Three Wood', 'Tomatin 18' (voor velen de favoriet) en de 'Clynelish 14'.

Als laatste werden twee flessen ontkurkt waar er voor de leken een woordje uitleg en een kleine waarschuwing bijhoorde :-). De 'Bowmore 15' zette de deur open naar de wereld van geturfde en gerookte whisky's en de 'Bunnahabhain Toiteach' zette als rookbommetje een ideaal punt achter deze tasting.

 

 

De passie voor de wondere wereld van Ierse en Schotse single malts waarmee Bob een avond moeiteloos kan aaneenpraten is weergaloos. Dat zo'n avond voor herhaling vatbaar is, staat dan ook buiten kijf.

 

Whisky tasting - Vatted (blended) malts

 

 

Whisky tasting editie vier! Een beetje later dan gepland wat dan weer goed was voor de vrouwen want die trokken de stad in om te kerstshoppen :-)

Toen ik vertelde aan mijn gezelschap dat er dit jaar geen single malts werden geproefd ging een licht protest op..." Géén single malts? Ongehoord!!"

Ik hield voet bij stuk en legde uit dat we een kijkje zouden nemen in de wereld van de vatted  of blended malts. Dit zijn mengsels van alleen single malts, terwijl de gekende 'blended'  een mengsel is van malt en graanwhisky's.

De spits werd echter wel afgebeten door een blended, maar dan eentje die toch wat speciaal is: de Black Grouse - die de Famous Grouse combineert met Islay whisky's.

 

 Als tweede werd de Six Isles-Pomerol finish 2010 geserveerd - een stevige vatted die zes eilandmalts combineert, nl die van Jura, Islay, Orkney, Mull, Arran en Skye. Ondanks dat we zelden weten welke whisky's en welke hoeveelheid in blended en vatted whisky's gaan, konden we hier toch al een paar zekerheden stellen...  De Six Isles werd dan ook unaniem goedgekeurd.

 

 

Een hapje tussendoor is ondertussen een traditie geworden: bladerdeeg gevuld met haggis en rode biet.

 

De derde was voor iedereen een nobele onbekende: eentje met de ronkende naam 'Peat Monster', een geheimzinnige vatted die extreem gerookte Ilsay's combineert met medium geturfde Highlands. Na uitvoerig geproef en vergelijk was de onbekende niet langer onbekend ;-)

 

Als vierde en laatste vatted kwam de 'Big Peat' op tafel, een whisky die Islay's als Ardbeg, Caol Ila, Bowmore en Port Ellen (!) combineert tot een turf/rookbom die menig rookmelder in het rood doet slaan. Deze werd dan ook tot de beste van de namiddag uitgeroepen.

 

 

 

Ik kon het uiteindelijk niet laten om als uitsmijter nog een echte single malt te serveren. Ik ging meteen voor de top met een Ardbeg Uigeadail en Corryvreckan (zie Link )

 

De meer dan geslaagde namiddag werd in het gezelschap van de vrouwen afgesloten met een stevige hap en... cranachan...

 

 

Whisky tasting - De nieuwe Ardbeg is er... ARDBOG!

De Ardbeg 'Ardbog' is de nieuwste (zeer) gelimiteerde editie van 's werelds beste whisky. De naam 'Ardbog' is gekozen om eer te bewijzen aan de vermaarde turfgronden (peat-BOG) van Ardbeg's thuisstek, het eiland Islay.

Ardbog zag het levenslicht op de 'Arbeg-day' (1 juni) en had daarvoor tien jaar gerijpt op Amerikaanse wit eiken ex-bourbonvaten en zeldzame Manzanilla sherryvaten uit Spanje.

Wat meteen opvalt is de milde aanwezigheid van rook in de neus. Mijn eerste gedacht was: "is dit wel Ardbeg?". De neus is eerder ziltig en fruitig

Bij een eerste slok vallen de twijfels meteen weg. Op het pallet zoutige, kruidige, assige, turfachtige en rokerige tonen, perfect in balans. Ondanks lichter aanwezig dan bij bvb. de Uigeadail of de Corryvrecken is dit toch een echte Ardbeg, maar met de Manzanillavaten direct aanwezig in de neus en op het pallet.

De afdronk is er ook weer eentje om in te kaderen: kruidig, warm en bijzonder lang.

Ardbog is een exellente dram die moet gekoesterd worden, zeker als je weet dat de gehele batch weer op amper een paar dagen volledig was uitverkocht, wat leidt tot woekerprijzen op e-bay.

Ikzelf als echte liefhebber, vind dit een bijzonder spijtige zaak, zeker met de kennis dat dit soort praktijken er in de toekomst niet zullen op beteren. Ik prijs mezelf dan ook gelukkig dat ik één fles aan 'normale' prijs op de kop heb kunnen tikken en dat die dan ook 'zijn tijd zal meegaan'.

Ardbeg blijft voor mij de beste whisky ter wereld en de jaarlijkse special editions de meest begeerde. Toch vrees ik dat met de Ardbog het doek wel eens zou kunnen vallen, daar het zowaar makkelijker wordt om water op Mars te vinden dan aan een speciale Ardbeg te geraken...

In ieder geval: SLAINTE!!

 

Whisky tasting - De 'blinde' proeverij

Afgelopen zaterdag ging de jaarlijkse whiskytasting door, alweer de derde. Ons groepje was om allerlei redenen een beetje gekrompen maar dat halen we dan volgend jaar wel weer in.

Ik wou dit jaar mijn proevers eens laten "werken" voor hun whisky's, dit door hen "blind" te laten proeven en door middel van neus, smaak en afdronk de juiste van de vijf te herkennen.

Er werd een Glenlivet 12 (fruitig en zoet) geproefd, een Auchentoschan Three Wood (de zoetste van de drie met tonen van stroop en bruine suiker), de Jura Superstition (een milde, vrij zoete whisky met een zweem van rook), de verrassende BenRiach Curiositas (een Speyside waar menig 'turfwhisky' rode kaken van krijgt) en uiteindelijk de fenomenale Ardbeg Uigeadail (zie Ardbeg-mijn verzameling).

Er werd duchtig geroken en geproefd. Het bleek niet zo evident om alles te herkennen, toch slaagde Wannes er in de vijf whisky's te identificeren. Voor Matthias geldt: blijven oefenen :-)

Tussendoor werden er kleine hapjes geserveerd waar 'haggis' het hoofdingrediënt was en ik vooral mijn fantasie had gebruikt. Ze werden in elk geval goed gesmaakt :-) .

Als afsluiter had ik nog een authentieke 'cranachan' gemaakt, opgesmukt met een vleugje Glenlivet.

Het was alweer een uitemate geslaagde namiddag. Op naar editie vier!

Whisky tasting - ARDBEG - Mijn verzameling

Ik ben een verzamelaar: films, strips, boeken, cd’s, bordspellen… en ook Ardbeg. Hoewel het mijn kleinste verzameling is, is het toch degene die me het nauwst aan het hart ligt, vooral omdat het erg moeilijk is (wordt) om nieuwe (en meestal ook gelimiteerde) bottelingen aan een schappelijke prijs aan de haak te slaan.

Naast de “gewone” Ardbegs, heb ik dus een paar niet of nauwelijks nog te verkrijgen juweeltjes. In tegenstelling tot ‘investeerders’, zijn mijn flessen allemaal geopend en geproefd. Waarom koop je anders zo’n godendrank. Een ongeopende single malt is zoals een prachtig kunstwerk in huis halen en er een doek over gooien…

Dit is mijn verzameling;

 

Ardbeg 10 years old 46%: De klassieker, de ‘Godfather’ van de Ardbegs: Een aroma van rook, toffee, chocolade en een fenomenale zeebries, een diepe rokerige turfsmaak, fris en moutig.

Blasda 40%: (Sweet & delicious in Gaelic) – De naam covert alles – zoet en heerlijk met een zuchtje rook en zeer milde turf.

 Corryvreckan 57,1%: Een ‘draaikolk’ van meer agressieve aroma's zoals teer en kolen worden bijgestaan door zoet fruit, met een palet van donkere chocolade, genereuze turf en kaneel.

Uigedail 54,2%: Een immens complexe whisky – de geur van kampvuur, turf en een zucht zeelucht. De smaak: intense rook maar verrassend zacht, zeer rijk, citrus, marmelade, zoutig en licht teerachtig...nectar van de goden

Rollercoaster 57,3%: Je ruikt gerookte vis, kruiden en turf, op de tong: rokerig met een hint van zeewier en peper

Supernova SN2010 60,1%: De meest geturfde Ardbeg. De turf en rook exploderen als het ware in je neus en op je tong, bijgestaan door vanille, honing, stroop en hete chilipepers: fenomenaal!

Alligator 51,2%: Dit is een speciale! Aromas van turf, vers geperst citroensap en BBQ saus, met op de tong citrusfruit, honing, pittige kruiden en veel rook!

Galileo 49%: De laatste in het rijtje 'echte' Ardbegs. Op nauwelijks een paar dagen wereldwijd zo goed als uitverkocht… en ik heb er eentje J De geur van kruidige toffee, tropisch fruit en een beetje roet. Zoutig op de tong, romig met een hint abrikoos en natuurlijk… rook!!

Als afsluiter heb ik nog een single barrel van een 'onafhankelijke bottelaar' onder de naam Smells Like Teen Spirit. Een bijzondere Ardbeg die beelden oproept van de zee, het zoutige en algen en naast de gebruikelijke rook en turf ook tonen heeft van citroen en munt.







Stuk voor stuk prachtige Ardbegs, whisky om te koesteren en intens van te genieten. Slàinte var!

Whisky tasting - Clynelish 14 years old

Een single malt die ik pas recent heb leren kennen en wat voor een: de Clynelish, 14 jaar oud.

Clynelish is de op één na noordelijkste distilleerderij van het Schotse vasteland, opgericht in Sutherland in 1819 door de Markies van Stafford. In het begin was deze whisky zo duur dat er alleen aan rijke privé-personen werd geleverd. Vandaag de dag is de whisky gelukkig gemakkelijk te verkrijgen (zelfs in de lokale supermarkt) en dat aan een zeer redelijke prijs (gemiddeld €36).

De fles is verpakt in een smaakvolle, 'gebroken-wit' koker. De malt is amberkleurig en is 46%.

De neus is in een woord fantastisch: een licht rokerig bouquet, kruiden, een hint van citrusfruit en een oogsluitende zoetheid. De smaak overtreft zelfs de geur: een volle body, romige mout om van te watertanden, een complexe mix van kruiden en fruit en een o zo lichte ondertoon van turf. Om af te sluiten krijg je een frisse en moutige afdronk. Misschien niet het meest respectvolle woord voor zo'n malt maar... Yummie!!

Het personeel van Clynelish gaat er prat op dat ze 'vloeibaar goud' maken en ik ben de laatste die ze zal tegenspreken.

mijn score: 9/10   

A single malt I recently discovered: the Clynelish 14 years old.

Clynelish is the second highest distillery of the Scottish mainland, founded in 1819 by the Marquis of Stafford. In those days the whisky was so expesive only the wealthy rich could afford it. Nowadays the whisky can be found nearly anywhere at a very reasonably price (€36).

The nose is in one word fantastic, lightly smokey, herbs, a hint of citusfruits en an eyeclosing sweetness. The taste even exceeds the nose: a full body, creamy, mouthwatering malt, a complex mix of herbs and fruits and an oh so lightly subtone of peat. The finish is fresh and malty... Yummy!!!

The staff of Clynelish claim they make 'liquid gold'... well they're absolutely right!

My score: 9/10

Whisky tasting - Islay

Zaterdag, 19 november, ging de tweede, jaarlijkse whiskytasting door. De echtgenote ging een namiddagje stappen met de beste vriendin en ik kreeg drie maten op bezoek die ik wegwijs zou maken in de whiskies van het eiland Islay, het zuidelijkste eiland van de Hebriden van Schotland. Waarom Islay? Omdat volgens mijn bescheiden mening de allerbeste whiskies ter wereld afkomstig zijn van dit kleine eiland.

We gingen van van start met een prima Bruichladdich Laddie Classic, een ongeturfde, zachte maar rijke whisky en eentje die blijkbaar goed in de smaak viel, vooral bij Wannes. De opvolger, een Bunnahabhain XII, bracht de namiddag echter pas goed op gang. Een stevige whisky van 46,3%, fruitig en moutig met een volle, kruidige afdronk. Voor Jörg een blijvertje :-)

De volgende was een tussendoortje, een 'mystery malt' waarvan enkel geweten was dat hij gedistilleerd was op het eiland. Een licht geturfde whisky die toch een zekere appreciatie kreeg.

Een mens heeft tussen al dat proeven uiteraard een hapje nodig en ik had gezorgd voor een typisch Schots gerechtje: haggis met neeps and tatties... een hap die lekker naar binnen ging en de basis legde voor... de 'zware' jongens...


...waarvan de Laphroaig Quarter Cask de spits afbeet. Een bijzonder krachtige whisky, 48%,  een explosie van turf, rook en jodium en een lange, scherpe en intensieve afdronk. Met andere woorden... een turf en rookmonster... bij voorkeur niet drinken onder een rookmelder... zalig! Deze werd de favoriet van Matthias.

Als laatste had ik een erg speciale whisky, een Octomore 4.1. Octomore staat bekend als de meest geturfde whisky ter wereld en de nieuwe 4.1 spant de kroon (voor de liefhebbers: een waanzinnige 167 ppm en 62,5%). Toch leden onze smaakpapillen geen ernstige schade want wat bleek: de Octomore is een bijzonder verfijnde, complexe en zeer rijke whisky... en bom van smaak met rook en turf in een perfect huwelijk en een afdronk die je niet licht vergeet. Niet te verwonderen dat de Schotten hun whisky 'the water of life' noemen... Een TOP-whisky!!

Na de tastig werd er nog wat gezellig nagekeuveld met een kleine dram... whisky natuurlijk. Een perfect einde voor alweer een geweldige namiddag. Editie drie...here we come. Slaìnte!!

Whisky tasting - Ardbeg

De whisky die deze maal wordt besproken is een hele speciale. Ik zal maar meteen met de deur in huis vallen: dit is mijn absolute favoriet...Ardbeg.
Ardbeg is een van "De Grote Drie" distilleerderijen in het zuiden van het eiland Islay, opgericht in 1815 door John Macdougall op de favoriete landingplaats van de smokkelaars

Ik ga voor de Ardbeg 10 years old. De fles is verpakt in een schitterende groene koker die de Keltische sfeer gewoon uitschrééuwt. Eenmaal de fles is ontkurkt, wordt de kamer ogenblikkelijk gevuld met een bijzonder sterke turf- en rookgeur. Dit is geen whisky om onder een rookmelder te drinken, tenzij je de buren aan het schrikken wilt brengen.

De kleur is strogeel. De neus raakt meteen in een draaikolk van héél veel turf, citrus en het zout van de zee. De smaak is bijzonder complex: super stevig met een teerachtige rokerigheid, tabak, chokolade en een zoetigheid die je bijna kunt kauwen. De afdronk blijft eeuwig hangen en is met geen enkele andere whisky te vergelijken. Een Arbeg drink je dan ook niet, een Ardbeg degusteer je, traag, met de ogen dicht zodat smaak en reukzintuigen op het maximum zijn afgesteld.

Ardbeg is wat mij betreft de beste single malt whisky op deze planeet. Mijn kast telt er momenteel zes,
10 years old (46%), Corryvreckan (57,1%), Rollercoaster (57,3%), de fenomenale Supernova (60,1%), Smells Like Teen Spirit (46%) en mijn favoriet onder de favorieten, de Uigeadail (54,2%).



Om het in de woorden van de meester Jim Murray (dé whiskykenner) te zeggen: if perfection on the palate exists, this is it!  Mijn score kan dan ook niet minder zijn dan 10/10.

Slàinte!!

Bezoek ook eens de site

Whisky tasting - Highland Park 18 years old

Voor de tweede whisky maken we meteen een sprong en nog niet zo'n kleintje ook. Waar de Glen Grant de ideale "instap" whisky is, is de Highland Park 18 een icoon onder de Schotse single malts. Door vele whiskyliefhebbers en -kenners beschouwd als één der besten ter wereld...ik spreek ze niet tegen.

Highland Park is gelegen op de Orkney-eilanden en is de meest noordelijke distilleerderij ter wereld, opgericht door de lokale smokkelaar en whiskystoker Magus Eunson in het gezegende jaar 1798.

De fles is verpakt in een opvallend "platte" koker. Na het uischenken van de whisky, valt meteen de prachtige, diepgouden kleur op. Het aroma streelt de neusgaten...zoete heidehoning, gezouten boter en een zweempje turfachtige rook.

Bij de eerste slok krijg je een oogsluitende, rijke smaak van zoet en rokerig, mout, honing en een vleugje turf, alles in de perfecte balans.

De afdronk is immens, complex en eindeloos. Dit is een grote whisky, een die in geen enkele whiskyliefhebbers' kast mag ontbreken. Eénmaal Highland Park 18 geproefd ben je verloren voor het leven. Deze single malt slaagt er volgens mij moeiteloos in om de meest fervente tegenstander te overtuigen. Highland Park 18 is een absolute blijver!

De Higland Park 18 is te verkrijgen in de speciaalzaak, maar stilletjes aan zijn er warenhuisketens waar je reeds een paar flessen in de rekken kunt vinden.

Mijn score: 9,5/10

Whisky tasting - GlenGrant The Major's Reserve

Whisky, uisge baugh in het Keltisch...het 'levenswater'. Geen enkele drank ter wereld spreekt zo tot de verbeelding als een glas van dit vloeibare goud. Alleen in Schotland zijn er nog bijna honderd werkende distilleerderijen, om dan nog maar te zwijgen van de Ierse, Amerikaanse, Canadese, Japanse, Belgische (jawel) en nog een groot aantal andere wereldwhisky-landen (o.a. Indië, Australië...)
Vandaag ga ik de ideale instap-whisky bespreken voor diegene die de drank enkel kennen om er doorgaans een cocktail mee te maken of er cola bij te gieten. De whiskies die aan bod komen zijn single malts, dus behalve een beetje water zijn alle andere zaken uitgesloten. Ja, ook ijs!!

De Glen Grant dus. De botteling is 'The Major's Reserve', ter gelegenheid van de verjaardag van een van de oprichters van de distilleerderij.
De whisky komt uit Speyside, een streek in de centrale hooglanden van Schotland. Het was een van de eerste single malts die internationaal op de markt werd gebracht.
De fles zit in een eenvoudige, maar stijlvolle witte doos. Op de doos staat geen leeftijd, maar het gaat om een jonge whisky, rond de vijf jaar. De kleur van de whisky is licht goudgeel.

Giet bij voorkeur in een speciaal ontworpen Glencairn glas, of een congnacglas. De grote, stevige tumblers lenen zich beter voor de blended whiskies.
Het aroma is licht geurig, fruitig en zoet. De smaak schoon en licht, medium zoet met fleurige en moutige tonen. De afdronk is kort maar bijzonder aangenaam.
Glen Grant is makkelijk verkrijgbaar en de richtprijs is (amper) 17 euro.
Glen Grant The Major's Reserve is een zeer vriendelijke whisky. Eentje die niet bijt, of stampt, maar een ideale whisky om geïntroduceerd te worden in de oneindig veelzijdige en complexe wereld van de uisge baugh.

Mijn score: 8/10